De Vlaamse publieke omroep VRT gaat de rol van sportpresentator Cathérine Van Eylen opnieuw tegen het licht houden. Van Eylen is behalve een van de belangrijkste presentoren van sportprogramma’s op tv ook getrouwd met Wouter Vandenhaute, onder meer niet-uitvoerend voorzitter van voetbalclub Anderlecht.
De VRT heeft tot een onderzoek besloten nadat naar buiten was gekomen dat Cathérine Van Eylen geregistreerd staat als bestuurder van de nv Huppeldepup. Dat bedrijf brengt jaarlijks 500.000 euro aan managementskosten in rekening bij Anderlecht. In een verklaring zegt de VRT pas onlangs te hebben vernomen dat Anderlecht zaken doet met een bedrijf waarin Van Eylen actief is. ‘De VRT zal de rol van Cathérine Van Eylen de komende dagen herbekijken’, aldus de VRT.
Ook na deze aankondiging was Van Eylen nog te zien als sportpresentator. Vandenhaute is daarnaast al twaalf jaar eigenaar van Flanders Classics, de organisatie van onder meer de Ronde van Vlaanderen. In de verklaring zegt de VRT verder: ‘Cathérine is vast in dienst bij de VRT en we kennen uiteraard haar band met Wouter Vandenhaute. Ze is daar altijd heel correct mee omgegaan. Als haar man onderwerp is van een reportage, laat ze zich vervangen. We zien dus geen deontologische bezwaren.’
De Vlaamse Verenigng van Journalisten (VVJ) reageerde kritisch. 'Dit is niet koosjer', aldus secretaris Pol Deltour. 'Als je centen incasseert van een belangrijke speler in de sector waarover je bericht, dan wek je toch op zijn minst de schijn van belangenvermenging. Van Eylen moet uit de nv Huppeldepup stappen.'
De VVJ zegt niét dat Van Eylen per definitie niet kan functioneren als sportjournalist omdat haar man een machtspositie in de sport bekleedt. 'Als je die redenering volgt, riskeer je veel beroepsverboden.’
De VVJ is bezorgd over de grijze zone tussen commercie en journalistiek in de sportjournalistiek. 'In de sportjournalistiek kan de grens tussen supporter en journalist vaag zijn. Soms zijn er ook intieme banden tussen de journalist en de sporters en clubs die ze volgen', zegt Deltour. 'Nogal wat sportjournalisten, zeker de bekendste, zijn niet erkend als beroepsjournalist. Ze doen naast hun journalistieke werk vaak commerciële nevenopdrachten, zoals presentaties voor voetbal- en wielerploegen, waardoor je hun redactionele onafhankelijkheid in vraag kunt stellen.’
